Aan

Goed, terug naar af.
Of liever:  we doen alsof er niets gebeurd is.

Het leven gaat zijn gang;  ik ben wie ik was.
Alleen het licht is verleden tijd, en alleen wat beschenen wordt, heeft nooit bestaan.

Terug naar af, en dus:  bij de liefde.  Bij de dood.  Bij het geluk.
Het geluk van man en vrouw.  De sterren en de hemel.  Het land en het water.

Heel gewoon allemaal.  Al het gewone is gewoon heel gewoon.
En de grootste omwegen - ook de meest verstandige - leiden alleen maar naar het meest gewone.

Misschien ben ik gek.  Misschien ben ik gek geweest .
Misschien belichaam ik het kwade.  Misschien heb ik het kwade gekend.

Maar af en toe, ben ik heel gelukkig.  Perfect, volmaakt gelukkig.
Dat is geen doodzonde.  Dat is een vrijbrief van het leven.

(22.11.98)

|||||