De waan van perceptie

Velen zouden het vergeten,
nu ik vlot en vriendelijk ben.

Velen zouden het vergeten:
hoe ik stond te dampen,
van woede en spijt,
in zelfverzekerd isolement,
op niemand en geen god belust,
sarcastisch, cynisch daverend,
in een uitdeinend heelal,
spottend, grijnzend, snoevend,
in een zelfgeschapen wereld,
vermeden, gehaat, beklaagd,
beschimpt, gehoond, vervloekt.

“Hij heeft altijd al de ‘rust’ gevonden”
(een gepekelde vlinder op het platteland).
“Hij is altijd al ‘alleen’ geweest”
(het kroos in een bijt vol eenden).
“Als hij lachte, had hij nooit plezier”
(een krent in de zee der druiven).

Ze weten niet wie ik was,
noch wie ik werd.

(05.12.98)

|||||