Elcerlyc

Het ik is een machtig wapen.

Het ik geeft zich alles te kennen
en geeft alles weer terug,
aan iedereen, in dankbaarheid, en glimlachend,
zonder wie dan ook te treffen.

Het ik laat zich alles gezeggen,
zonder wie dan ook te treffen -
zelfs zichzelf niet - altijd verheven,
boven of onder zichzelf verheven,
verschuild in zijn duikvlucht,
herhaald in thermiek,
of ten prooi aan zijn prooi.

Tref ik mezelf?
Ben ikzelf hier nog van toepassing?
Ben ik niet opgelost, zelf,
in de ruimte waar alles zweeft,
waar alles werft en kantelt,
handelt in woorden
die zichzelf beslaan en besporen,
en kronen tot woord zonder woorden?

Opgelost, ja, maar niet verlost.
Ik, die alles, eens te meer, blijf vervormen.
Ja, mijn leven wil alles bepalen.
Ja, mijn leven wil alles verlossen.
Ontzien, in zijn eigen recht.

(30.11.98)

|||||