Gebed

Mijn God, heb mijn neurose lief!

Verlaat mij niet, niet hier,
in mijn kracht,
in mijn geketend verleden,
in mijn ontluikende wanorde,
mijn wankelend graf,
mijn wandelend lijf.

Laat mij, en ik beleef:
mijn herrijzen, mijn postuur,
de geboorte van wat was maar niet mocht zijn,
de geboorte van wat is, wat niet verscheen omdat het was.

Mijn God, en behoed mij:
voor de grotere cirkels,
de wijdere ruimte, de grotere schil,
de diepere laag waarin ik jou nog dieper najaag.

Behoed mij voor het zelfbedrog
en peilt Gij mijn wezen,
waar ik wankel,
waar ik groei,
waar ik val:
stelt Gij mij in staat van mezelf.

Maar ja:  hebt Ge daar wel al eens van gehoord:  van een neurose?

(06.12.98)

|||||