Geheime slang

Soms kan een mens snel vervellen.

Soms moet een mens heel hard pellen:
vervellingen blijven steken,
schrapen moet je,
“Je ziet zo bleek”,
ja, natuurlijk, want dat vel zat gereed.

Ze zullen het jou niet licht gunnen,
ze zullen jou niet licht dankbaar zijn,
ze zullen denken te verbleken,
te verdwijnen waar jij schijnt.

Denken, en niet licht te vermurwen:
in hun vastgeroeste kaders,
hun lichtvoetige patronen,
hun zelf opgenomen kankers.

Je zal hen vergeven,
je zal hen verblijden,
je zal hen niet vergeten,
maar zij zullen jou vergeten,
tot hun kankers ontploffen.

En als je dan, nog niet bent besmet,
dan nog zullen ze kankeren,
dan nog zullen ze klagen,
dan nog, zullen ze verhuizen
van een bleker vel naar een wittere lach.

Ach, want ik heb alles meegemaakt.
Ach, want ik heb alles gezien.

En zelfs als je dood bent,
dan nog, zullen ze niet zien wie je was,
zullen ze niet zien hoe jij hen zag,
in hun vel, dat maar niet kon verschijnen,
in de huid die hun ogen niet zagen.

De huid is het palindroom van de ziel.

(04.12.98)

|||||