Lichaamsmystiek

Misschien wordt bedoeld (met de ‘illusie van het lichaam’):
dat het lichaam niet meer spreekt als de geest niet meer leeft.
Dat het lichaam een verbond is, van bewustzijn en verdriet,

van woede die verkropt wordt.  Als de geest onbereikbaar wordt,
en het lichaam een toevlucht.  Als de chaos wet wordt,
schept de geest zich een lichaam, als veiligheid, als ballingsoord.

En relaties worden resistent.
Immuun voor geluk en bevrediging.
Surrogaat voor liefde en wanhoop.

Misschien getuigt niets meer van verachting
(verachting voor het aardse, verachting voor het lichaam),
dan het lichaam zelf, als obsessie, als illusie.

Vergif kan je enkel uitzuigen.

(23.11.98, 5.50u.)

|||||