Prehistorie

Het onbewuste is een feuilleton.
Langzaam geeft het zichzelf, telkens weer een hint, maar de ontknoping steigert.

Vergeet ik elke gebeurtenis - want elke knoop is een gebeurtenis -
dan - onverwacht - overweldigt mij iets anders.

De verlamming stamt uit mijn dromen.
De wurging stamt uit mijn dromen.
De vergeving stamt uit mijn dromen.

Telkens word ik wakker in de nagalm van iets waar.
Telkens schrik ik wakker in de vorm die mijn lichaam verklaart.
Telkens scheer ik langs de waarheid - mijn kleine waarheid, mijn kleine persoonlijke waarheid.

(Die niet langer wil dienen.)
Maar niemand helpt mij.

Niemand zegt mij wie ik ben.  Wat er gebeurd is.  Wat de vorm is van mezelf.
Niemand durft mij te vertellen dat, ooit, iemand, mij gewurgd heeft.

(08.12.98)

|||||