Tolle, lege

Lees mij, lees mij,
en lees mij in één oogopslag.

Wat de lucht is voor een pijl, is de tijd voor mijn gedichten:
een vanzelfsprekende ontploffing die duur werd betaald.

Ach, schrijf ik gemakkelijk en zonder zorg - een lont is gauw ontstoken -
die tijd is slechts langzaam ontstaan:  het reilen en zeilen van mijn nukkige gedachten,

mijn aarzelende aders - weerzin en veel walg.
Ontstaan en vergaan, van seconde tot moment, gestorven in de dood -

de dood is een lachertje - verrezen in de dood.
Mijn vuurwerk is een vreugdevuur, met veel genie versneden.

(Het genie is wat ontbreekt aan mezelf.)
(Het genie is het meest vanzelfsprekende.)

(12.12.98)

|||||