Tragedie

De tragedie bestaat hieruit:
eindelijk jong, maar mijn jeugd is voorbij.
Nu ik weet wat geluk is, maar ik moet dat vergeten.

Nu:  geluk valt niet te vergeten.
'Oud', ben ik geweest, en 'volwassen' hoef ik niet te worden.
Infantiel ben je niet als kind - dat wordt je.  Als kind ben je wijs.

'Vroegrijp’ werd ik, als die wijsheid haar begrip wou vinden - te vroeg.
‘Dood’ was ik, toen ik enkel begrip vond, van infantiele mensen.
Dood, oud, of infantiel:  de tragedie krijgt vele namen.

Maar niemand klaart ze uit:  niemand wordt volwassen.
Misschien word ik wat ik ooit geweest ben.
Ondertussen lijk ik dood. Of infantiel.

(22.11.98)

|||||