Twee waarheden

De waarheid van mijn kleine leven,
leek een grote ontdekking.
De waarheid van God,
leek een grote bevrijding.

Maar ‘ik’ blijf onontdekt,
'God' blijft ongezien.
Slechts bij herhaling vatbaar
voor steeds minder woorden.

Beide woorden houden elkaar in stand,
en in hun onwaarheid, steunen elkaar,
leunend op de scheur die zelf geen naam heeft,
die wel een naam kan krijgen.

Zeg je ‘Moord’, dan ben je te vroeg.
Zeg je ‘Kwaad’, dan ben je te laat.
Te vroeg en te laat
om te vatten wat schrijven belangrijk maakt.

(08.12.98)

|||||