Vluchtigheid

Veranderen gaat snel.
Geluk is een vorm van vergeten.
Zelven worden onherkenbaar.
Een gedicht is voorbij als het af is.

En als alles dan toch samenkomt,
in dat ene punt - in stand gehouden,
in dat ene punt - wat is dat punt dan,
dat punt dat alles samenhoudt?

Wat ik gisteren schreef, is vandaag niet actueel.
Alles wat ik schreef, valt enkel te herschrijven:
altijd, voorbij, de grens.  Altijd herinnerd:
aan wat er staat, aan wat er niet staat.

Mijn geheugen krijgt vorm in de taal.
Maar wat telt, heeft geen vorm.
Ik herschep mezelf door te vergeten.
Maar wat blijft, kan ik mij enkel herinneren.

Sommige herinneringen vergeten het geluk.
Sommige herinneringen worden niet getemd door de tijd.

(20.12.98)

|||||