Vrienschap, vrouwen en trouwen

Als de ergernis wegvalt,
gebreken in ontroering wegsmelten.

Als ik tot mezelf kom, en mezelf herken -
mezelf niet hoef te verachten.  Te beschrijven
in de spiegel die ik zelf maak, die jou niet raakt.

Als ik jouw vrouw zie en mijn liefde voor haar,
niet koester, maar mezelf gewoon te kennen geef,
in gebaren die jou misschien ontbreken.

Als ik de angst opgeef voor de herinnering
aan de al te strenge koord die we samen bewandelden.
Als ik de angst opgeef om jou te herinneren aan wat je zelf al niet meer weet.

Dan wil ik wel eens wenen, en jou terugzien,
en jou gewoon terug een hand geven.

(21.12.98)

|||||