Applaus voor de natuur!

Wij zijn als regen die niet meewaait met de wind.
Wij zijn als wolken die vluchten voor de zon.

Wij zijn als katten die het jagen mijden.
Wij zijn als riet dat de modder schuwt.

Wij zijn als bomen die hun wortels betwisten.
Wij zijn als materie die besluit te verdwijnen.

Wij zijn als vogels die hun vleugels vergeten.
Wij zijn als warmte die weigert te stralen.

Wij zijn als moeders die hun borsten verbergen.
Wij zijn als water dat bang is van natheid.

Wij zijn als vulkanen vuur verachten.
Wij zijn als straten die niemand verplaatsen.

Wij zijn als vissen die verlangen naar droogte.
Wij zijn als stenen die de grond vervloeken.

Wij zijn als sterren die nooit willen doven.
Wij zijn, maar of we zijn:  dat vragen wij,

aan de bomen, aan de vissen, aan de sterren.
(aan de straten, aan de vogels, aan de regen...)

(aan de wolken, aan het water, aan de stenen...)
(aan de modder, aan de lucht, aan de grond...)

(20.12.04)