Communicatie

Zij, is onbereikbaar in zichzelf.
Af en toe sijpelen berichten door.
Zoals:  “Ik wil mijn omgeving delen”.
Of:  “Ik geloof in pure liefde”.
Of:  “Lief zijn is belangrijk”.

En als ze dan toevallig
zichzelf toegankelijk maakt,
dan moet ik absoluut aanwezig
zijn, lief, en haar doorstralend.
Dan is schrijven redeloos afstandelijk.

Dan is elders wonen zich verschansen.
Dan is elke gedachte een slotgracht.
Dan zegt ze:  “Jij bent onbereikbaar”,
net op de valreep van haar woorden,
die toevallen, in de bus van haar verwarring.

(13.12.04)

|||||