De andere zijde van verdriet

Dit zijn woorden op zoek naar een bestemmeling.
Want ik zoek naar de volmondige, volborstige, voortane.
Ik zoek de blanke huid en de zwarte aarde - ik zoek.
Vruchtbare as, en dankbare wanhoop.  Ik zoek naar haar
die haar tijd heeft afgelegd. Haar die het meisje erkent
en voltooit.  Ik zoek:  haar, die bemint en verkondigt:
de vrouw, met haar boezem, met haar liefde,
met planetaire inzet.  Ik zoek en aanlok mijn geliefde,
die bestaat.  In allen die ik liefheb, veracht of bewonder -
ik zoek.  De steiger en de vesting, de buik en de bodem,
de schijn en het gebinte - ik zoek. De loper en het bed,
de straten en de suites, de duimhoed en de afwasbak.
Ik zoek de beminde.   Zij die weet dat ik besta, voor haar.
Zij die mij graag ziet - ik zoek. De glorie van het zien,
de passie van het voelen - ik zoek.  De lange weg van de tast.
Naar het niets meer zijn dan raken: aan de uitstaande
schuld van dit leven:  avontuur, en opwinding - ik zoek.
De evenknie van wie ik ben: geniaal, en kosmos in vervoering.
Bedacht met de wetten van het schaalmodel - ik zoek.
Deze woorden zijn op zoek naar een bestemmeling.
Iedereen die mij verwoordt, zal een postbus zijn.
Een lakei van tederheid, een paviljoen van wonderen.

(20.02.05)

|||||