De tastzin

Rakelings, die je betrapt hebt:  mijn angst.
Jouw vingers als tol van mijn vel.  Angst
in de aanbieding.  En waar hij vandaan komt?

Hij overspant de starheid van dit lichaam.
Die starheid is de angst die ik verberg.
Die angst is, om opnieuw te verstarren - ontvoerd.

Met machteloze armen zwaaiend,
met ingebeelde kreten krijsend - begrijp je dat?
Dat aanrakingen hels zijn, gezanten van verborgen drama’s?

Begrijp je dat, dat ik naar jou verlang,
als naar mijn eigen vel - het eigene?
De verovering van jou, die de angst is tussen ik en mij.

(12.12.04)

|||||