De vloek van abstracties

Ik ben geboren met de geur van hout, PVC, cement en compost.
Ik ben ontsnapt aan mest, de geur van varkens, duiven en konijnen.
En des te groter is de kloof:  met de geur van boeken, bibliotheken, inkt.
Of de geurloosheid van schermen, computers - een klavier.

Vreemd toch: hoe mijn handen verlangen naar concrete feiten:
schaafkrullen, kippenhokken, reutelende mortel, gistende groenten.
Hoe de geest mijn afkomst overspant, bevroedt. Maar niet meer
waarmaakt - in de schaduw van ideeën, projecties, dromen.

Heel mijn leven dat zich ophoudt, in hogere regionen.
Maar zich onthoudt:  van daden, materialen, realiteit.
Terwijl ik onophoudelijk propageer:  de geur van oksels,
de macht van concrete beroepen.  Tegen alle cijfers in - het plezier.

(27.02.05)

|||||