Deze wereld die ik mis

Want ik koos voor de hoogmoed.
En nog elke dag betaal ik de prijs.
De hoogmoed wou dat ik alles vergat.
En ik gaf alles op, helemaal.

In de ban van mezelf, het ontstaan van mezelf -
mijn verleden tijd. Ik koos voor een nieuwe geboorte.
In een ongewenste toekomst wou ik zelf niet leven.
Van een wereld die niet wist dat ik bestond, kon ik moeilijk iets verwachten.

Mijn hoogmoed was niet meer dan vertrouwen.
Het bolwerk van rechtmatige dromen.
En alle verachting die mijn deel is, heb ik lief: 
ik loop rechtop. Mijn hart is verknoopt aan mijn tong,

en mijn tong aan de kriebels in mijn buik.
En ook al zou ik niets bereiken in een wereld van successen:
het pad dat ik bewandel, heeft weinig met succes van doen.
De hoogmoed is dood, leve de hoogmoed!

(06.02.05)

|||||