En toch

Met de kerfstok van al haar gebreken.
Haar wapenzolder, met ontsnappende mijnen.
De vijzel vol illusies.
De bittere monkellach.
Alle vergulde schuld.

De kaaiman trauma.
(En zijn maskers, van schors tot satijn.)
De uitgeraasde lustpook.
Alle ontberingen, de uitgeholde honingraten.
Alle zwerfstenen van de ziel.

En desondanks.
Of dankzij.
Die mij opbloeit.
De warmte.
Dat is zij.

(09.01.05)

|||||