Gezel

Laat jouw schreeuw geschieden.
Verslinden wij de nacht, verdwalen wij in weerzin:
laat jouw schreeuw dienen, als anker.

Jouw lichaam, dat jouw geest overstemt.
Jouw geest, die door je lichaam gescherpt wordt.

Laten we delen:  de diepe grond van het verdriet.
Voelen, tot tranen aan toe.  Of niets meer.

Voorbij de paniek rust (ook) de stilte.
Voorbij de paniek wacht (ook) de dag.
Loeit lust - verandert jouw gefluister van kleur.

(15.12.04)

|||||