Gradaties van ontstaan

Alle angsten die ik meezeul.
Die nog dagelijks in mij ontploffen.

Nergens bijhoren.  Zwijgen.
Niet veel begrijpen.

De geschiedenis herhaalt zich.
In steeds kleinere kringen:

ik werd steeds weer klein,
terwijl ik groter werd.

Geen leeftijd sprak mij aan.
Of ik verbasterde:  tot rotjong, tot lastpost.

Ongeneeslijk, zegt de volksmond.
Vechten, zeg ik. Misschien, geleidelijk. Groeien.

(23.07.05)