Hulpverlening

Alles heeft zijn tijd.
Ook verborgen ellende.
Die verderleeft, in het verborgene.

Wat verzwegen wordt, spreekt:  uit de stilte.
En leven is vissen naar woorden.
Soms, de stilte woordloos herhalen.

Het geluk dat ik verbeeldde, sprak.
Maar al het reële ging voor mij op de vlucht.
Ik, werd verzonnen in mijn plaats.

Ik, werd verborgen ellende.
Deeg van alle ellende rondom mij.
Ongebakken brood, voor thuisloze armen.

(18.07.05)

|||||