Lange reis door de nacht

Want ook de greep van de slaap kan verdoven.
Zit hij vol leven:  dit leven vergaat, als het vlucht:
in meer slaap, en meer dromen. Die onmiddellijk verdampen.

Tussen verkwikkend en sussend, opwindend en versuffend:
ook de slaap heeft haar eigen tijd, die vraagt om aandacht.
In weerwil van leven en werk, onder toezicht van de hersenen.

Daarom geef ik uit:  mijn dromen, mijn verlangens,
in de omslag van steeds kortere nachten - dageraad.
Die ik herover.  Op vergiftigde slaap, vergeven nacht.

Geef mij zon.  Herontdek de ban van het stralen.
Verzin woorden als hamburgers tussen hemel en aarde:
het leven is eindeloos. Laat elke seconde korter duren.

(10.01.04)

|||||