Pauze

Wat ik leer, is wat overblijft van vingers, en van handen.
Wat in mij overstroomt aan liefde, vertakt zich in mijn hersens.
Waar ik op wacht, is stilte, om met louter ogen te vullen.
Waar mijn ogen dichtslaan, verlaten mij bezwaren, en verzuchtingen.
Waar ik lach, verlaat mij de angst die ik temde.
Waar ik huiver, verlaat mij de trots die ik anderen aanjoeg.
Waar ik huil, verjaag ik de kramp die mij optrok.
Waar ik meer begrijp dan nodig, trek ik mijn schouders op.
Waar ik niets begrijp, verlang ik verder minder.
Soms verandert helderheid van water.

(06.01.05)

|||||