Poëzie

Die luxe die het schrijven is.
Leven, een pen als een trog.
En wachten op brood,
dat maar niet valt. En kauwen

op de macht van woorden.
Met een lijf dat onder taal
gebukt gaat. Want zonder
stem, is taal totale armoede.

Of de sterkste vezel, waar-
mee ik mijn botten spalk.
Die luxe die het schrijven is.
Ik begeer het mindere doen.

(20.03.05)

|||||