Scheidingsbevoegdheid

Nu het afscheid nadert.  Wat ons drijft,
is oprechtheid, en de gevoelens falen.  Klagen.
Geen hart kan een gedachte overbruggen.
En de idee was:  samen zijn, en bruggen slaan,

naar iedereen die ons bevalt - vrijheid.
Waarom wordt die vrijheid een weeklacht?  Openheid,
een vorm van paranoia?  Onder het mom van vrije liefde:
bezitzucht, die overstag gaat?  Als we scheiden,

laten we volharden.  De scheve draad rechttrekken,
in de vriendschap.  Weten wat we willen,
en weten wat we missen.  En verlangen:
naar alles wat we betekenden, alles wat we volbrachten.

Wat op ons wacht, is een nieuwe poging.  Bestaan
in de nis van dit heelal.  Het zwervende bloed
van een hart.  Dat danst en stokt en slaat.  In de baan
van een grillig lichaam.  Lichaam, verheerlijkte spijs.

(01.05.05)

|||||