Van hier tot daar (en verder)

Het is tijd om de goudmijn te slechten.
Alle verbindingen van mijn brein verkopen.

Alle knopen die mijn lichaam ontward heeft,
uitspinnen, in zetels van verdriet, in zuilen van angst en haat.

Daar kan ik dan in pronken, met mijn ingebeelde almacht,
mijn verachting, mijn met profijt gevloerde pens.

En de rest van mijn leven zal een tijdbom zijn.
Ik hoop dat ik ontplof - in de kelder van de beurs.

(21.12.04)herwerkt op 23.06.10)

|||||