•

Dit is een aarzeling,
en of ze te laat komt.
Of ik geniet,
van de twijfel,
en de ruimte die je opvult
als je weg bent.
Of ik jou niet schaduw,
en vervolg met een verlangen
dat jou niet meer bevolkt.
Dus, wat ‘ik’ hier bij kom doen,
hoe ik terugkeer in je bloed
als ik verdwijn, als ik mijn stappen tel,
en of dat dan zo is.
Misschien moet ik vergeten,
misschien moet ik ontzien,
maar ik geniet,
en ik verwacht.
Waar zelfs een genadeslag
mijn hoop zal verplaatsen.

En of ik niet moet hopen,
maar moet doen - zo luidt de slogan -
jou besluipen, jou beschrijven,
met andere woorden,
in het verlengde van mijn pen.
Met woorden als vaste materie
die dit lichaam, en jouw lichaam,
versluizen naar de gaten
van dit eendere heelal.
Een beetje anders, maar,
met nog meer lucht.
Laat hem niet ontsnappen
of ik moet bij jou zijn,
en jou vullen waar ik leeg wordt
jou krullen waar ik hol wordt.
(Want het laatste akkoord mag gedeeld zijn.)

(07.10.96)

|||||