•

Dit punt, het is een nieuw begin.
Ik zal jou alles geven, en alles beloven
wat ik niet ben, noch ooit zal zijn,-
ik ben te nuchter om je aan te spreken.
Ik zal jou keer op keer bevragen,-
tot ik mijn geduld verlies.
Elk woord dat ik niet stamel,
zal jou opnieuw verraden.
Elk woord dat mij ontbreekt,
zal de steen zijn van een oud verband.
Je ontbreekt mij.
En spoorslags keer ik terug,
naar de schoonheid van je lichaam,
en je ingebeelde trots.
Ik hou van jou, ik schort mijn vraag niet op.
Daar had je toch genoeg van, dat vertoog,
een ijzeren verstand, in de greep van zoveel onmacht?
Ik zal zijn wat ik kan doen.
Mijn moed zal jou ontbreken,
de stilte, de dag van de hoop.

(05.11.96)

|||||