De albijziende moeder

Ergens was ze nooit in leven.
Ze droeg de honger in haar schoot.
En elk houvast was goed.

Ergens was ze altijd dood.
Ze beheerste haar verdriet voorbeeldig.
Maar wie leefde, bleef veroordeeld.

Ergens kreeg ze nooit haar zin.
Een man die van haar vluchtte.
Een job die haar te min was.

Toen kreeg ze een kind.

(28.03.03)

|||||