Melancholische melancholie

Het genot werd pijn, en onverdraaglijk.
Het inzicht werd diep, en nooit geëvenaard.
Pijn en begrip:  genot werd onbereikbaar.
Leugens als waarheid, verlangen als last.

Wij worden wat we niet graag bleven,
wij blijven wat we plots niet waren:
banaal.  Want niets vervangt de daad,
de sublieme eenheid van inzicht en genot.

(27.03.03)

|||||