Welvaartsstaat

Wij zijn verwende kinderen.  Wij hebben alles al gehad.  En vechten,
voor de vrede.  Door lucht te happen.  Door schreeuwend te slapen.
Door te klagen waar anderen kermen van geluk.

Zo eerlijk is alles verdeeld.
Zo vervloekt is ons geweten.
Zo ijdel is ons ongeluk.

(Erratum.)

Sommigen doen niets, en worden slapend rijk.
Sommigen werken hard (uit geldzucht of dwang).
Anderen doen niets:  zij zoeken de verbanden.

Zij zijn verwende kinderen.  Zij huilen, lijden, schreeuwen:  slapend.
Zij vloeken, brullen, strijden:  dromend.  En zijn helemaal niets gewoon.
Het minste van hun dromen is bestaan.

(25.03.03)

|||||