•

Het afscheid lijkt onmogelijk.
Het afscheid lijkt ondraaglijk.
Als wildvreemde heb je jezelf in ons geplant.

Iets - dat hart, de liefde -
en de woorden waar ze niet voor staan:
ook jij bent de val van de tijd niet ontlopen.

Er is geen beginnen aan:  wenen, sterven, of de dood.
Hij komt nooit onverwacht.
En altijd bij klaarheldere hemel:

ik heb jou nooit gezien -
hoe je vloog, hoe hoog, en waarom.
Waarom?  En geen vraag die niet beklemt.

Het scheurt, het brandt, het gist -
elke snaar een zenuwtrek,
elke toon een spier die vertrekt.

Ook ik word uit mezelf getild.
Duizenden, en duizenden fans.
Jij:  onbekend.  Ongehoord.

Dat beeld, die schim,- dat verdwalen in café's:
je zweeft door mijn geheugen alsof mijn oren jou betasten.
Ik beleef iets dat mij steeds ontsnapt.