•

Wat jij en je vader zijn:  hoezen in een platenrek.
Schijfjes die draaien op zekerheid.

Jouw dood is een zegen:  geen hereniging maar een diepere breuk.
Geen herinnering, maar een dieper vergeten.

Je zal vergeten zijn als ik nog naar je luister.
Ik zal jou horen bij elk woord dat mij aanstaart:

vader, blind, gezicht.  Liefde, droom, bezit.  Haast, leven, liefde.
Elk woord bezit jouw klemtoon.  En de taal van een nog dieper merkmaal.