•

Ook de herhaling is niet te bevatten.
Ook de herhaling breekt mij op:  zuur, en verbitterd, verlamd.
Ze dwingt mij tot woorden die ik eerder wil ontwijken:  omdat ik ze herhaal.
Ik wacht op de woorden die nu niets betekenen:  geluk, vreugde, bevrediging.

Nee, nooit angst genoeg.  Altijd de walg, altijd de woede.
De haat, de afgunst, de jaloezie.  De ergernis, de dwaling, de onzekerheid.
De bitterheid, de eenzaamheid.  Om ze niet te vervullen,
niet te beschrijven:  uit schrik dat ze vergaat.  Uit schrik voor verandering.

Want ook zieligheid went:  ze wordt overal bevestigd.
Geen toekomst, geen uitverkiezing, geen roeping.
Herhaling, tot in de bitterheid.  Het einde:  de bitterste zelfmoord.
Ook ik ben niet gestorven, maar enkel ter aarde besteld.