Hormonenwissel

Wie is dit lichaam?
Waarvan leeft het, waarom leeft het verborgen?
Waar leef ‘ik', ben ik dan verbolgen?
Heb ik mezelf verkeerd gekanteld,
toen ik man werd, en verlangde?

‘Begeerte' was een ijdel woord,
dat mij geschonden heeft, geradbraakt,
als steen in zwevende lucht,
als ongeschonden woord,
in blind, verloochend vlees.

Want als ik bestond,
bestond ik zonder vreugde.
En als ik blij was, op bevel, met mondjesmaat verloren,
steeds verder opgelapt, tot mijn lippen poppen werden,
met naailappen gestopt, in mijn keel verkropt.

Want ik was lelijk.
En veel te braaf.
Mijn geduld was te groot, mijn liefde te diep.
Te absoluut verankerd, in mijn kille, droeve ogen.
Te absoluut gebroken, in de stilte die mij lief was.

Ik hield van de ‘natuur'.
Op afstand weliswaar,
en zonder mij te storen aan haar borsten,
haar mogelijke kut.  Zij wou ‘meer'.
Ik ook.

(12.07.96)

|||||