Verknipt

Geef mij een huid die mij betast,
mij van binnenuit verwent.
Geef mij een hart dat mij verwarmt,
mij doortrekt met harde slagen,
mij doordringt in huid en haar.

Want niemand heeft mijn hart gekend,
niemand heeft mijn hoop gekeerd.
Niemand sprak de taal die mij bedroog en verwondde.
Ik heb mezelf voorbeeldig vernietigd.
Ik heb mezelf voorbeeldig bedrogen.

Of is ook dat een leugen,
een niet te onderschatten aderlating
van een onbewaard geheim,
de reutel van een dode schaar
die naknipt waar ik staar?

Levend dood ben ik geboren,
en doder dan mezelf, zal ik mij mijn dood besparen.
Of, hoe een dubbeltje rollen kan.
Hoe de keizer zijn kleren verliest,
en zelfs dan, nog elke dag, zijn stad voor het geheim behoedt.

Wie sterk staat, heeft verloren,
en wie macht heeft, heeft bedrogen.
Overal weerklinkt de stilte,
die mij opzweept tot gevaar.
Heeft iemand het gelach betaald?

(23.07.96)

|||||