Afdalen

Zullen julllie dan,
als ik dood ben,
zorg dragen voor dit leven?

Dat gebundeld is,
in gedichten. Honderd,
pakweg duizend. Of meer.

En dan?
Heb ik wel geleefd?
Misschien was ik dwaas.

Maar ik sterf liever hevig,
en alleen. Dan trager,
in een wederzijds verband.

Dus laat me.
Ik ben het weerlicht van de taal.
Ik ben pure, overbodige, nuttigheid.

(30.08.02)

|||||