Bazuingeschal

Ik ben vrij.
Ik behoor tot de wereld.
De wereld maakt mij,
en ik maak de wereld.

Toevallig kwam de taal erbij.
En het leven liet mij gissen:
naar woorden als tedere wapens.
Om de wereld te bestormen.

Maar ik koester mijn gevoel.
Ik geniet mijn voeten,
ik hanteer mijn brein. Ik denk,
en alles wat ik moet, kan de pot op.

Geen gezeik over vroeger.
Geen gezeik over later.
Toevallig:  ik besta.
En de taal kwam er toevallig bij.

(13.10.02)

|||||