Bewijs uit het ongerijmde

Niets laat mij te kiezen over:
de onthulling van jouw lichaam is reëel..

Ik wil jou doordringen als adem.
Ik wil jou beamen als vuur.
Ik wil jou omvatten zoals aders hun bloed.
Ik wil jouw binnen zijn - het buiten van jouw brandpunt.

Ik ben in- en uitgaand gebeente,
vloeibaar geharnaste wellust.
Die voltrokken wordt, dagdagelijks,
in de kuisheid van mijn daden.

Jouw lichaam is volleerde onthouding.
Mijn woorden zijn volleerde ontmaagding.

(01.08.02)

|||||