Bij de dood van mijn vader

Ook ik zal van de dood geen leugen maken.
We wisten dat de dood ging komen, en onverwacht.
En dus was ik voorbereid - reeds lang.
En vandaag volg ik zijn wil op, in de naaktheid van zijn kist.

De kunst van louter planken, de barakke eenvoud
van een spijker. Mijn vaders laatste rustplaats is zegevierend hout.
Dat blootstaat aan verwering, aan de slokdarm van de aarde.
Hier stopt zijn leven niet. Hier vergaat zijn leven geleidelijk.

In de afbraak van de wereld die ik was, en niet gebleven ben:
mijn vader. Altijd op zoek naar een wereld. Ik:  gevangen
in zijn wereld die hij niet verzon. Vaders:  op zoek naar verlossing.
Zonen:  op zoek naar vergelding. Mannen:  op zoek naar verdienstelijk

geweld. Zoals vanouds:  ik en mijn vader
hebben elkaar gemist. Wij verstonden elkaar volkomen.
Alleen de kist die nu vergaat, blijft van hem over.
Op het erf van mijn verzakt bestaan.

(07.09.02)

|||||