De hulk

Dit einde is zelfs geen begin.  Mijn zinnen staken,
mijn woorden vlammen woordloos op.  Niets wil,

niets verlangt.  Alles woede, alles haat.  Het loutere woord,
de loutere huid:  twee leugens die elkaar verzinnen -

beide onbereikbaar voor elkaar.  Want alles wordt middel,
en middel tot beheersing:  van gevoelens, van geluk,

van gapende pijn.  De pijn boert vooruit,
als straten in een stad.  Waanzin bespaart op riolen.

(20.08.02)

|||||