De kunst van de buitenstaander

Toen hij jong was,
en werd uitgesloten,
voelde hij zich uitgesloten.

En nergens bijhoren deed pijn.
Hij leerde nergens bij te horen -
dat stelde hem gerust.

Toen hij zichzelf ging 'profileren',
luid en merkbaar verkondigde:
werd hij plots:  aanvaard.

Terwijl hij ouder werd,
(en leerde zichzelf te zijn)
werd hij meer en meer vermeden, opnieuw.

Het drong niet eens tot hem door.
Hij kende zichzelf, van binnen en van buiten.
En daarbuiten aanvaardde hij niets meer.

(14.08.02)

|||||