Draaischijf

Mijn grote liefde heeft mij verlaten.  Daar gaat ze.
Met kramp in haar hartstocht - mijn toekomst.
Met haar hand aan vreemde borsten. En vreemde
namen, die ze opspelt, als nieuwe bobijnen.

Ik, blijf niet meer dan belachelijk mezelf.
Ik roep vergezichten op - einders die ik aanvoer,
zenuwen die dromen verjagen uit hun schil.
Ik kogel mensen in andere banen van zichzelf.

Dan zijn ze dankbaar. Dan zijn ze gelukkig.
Als ze mij verlaten. Als hun droom hen vindt.
Dan ben ik opnieuw verlost. Van mijn liefde. En leeft
mijn grote liefde verder. In grotere liefdes rondom mij.

(18.08.02)

|||||