Eerste liefde

Ga dan, alsjeblieft.  Wil mij nu voorgoed verlaten, eindelijk.
Alsjeblieft.  Wie ben je nu?  Ik wil het niet weten.

Ben je gelukkig nu?  Dat weet ik.  “Ja”, zal je zeggen,
aan al wie jou begroet, al wie hengelt naar jouw driften.

Maar ongeluk is ook een drift, en hij bestuurt jou,
op elke, berekenbare, afstand.  Die ik niet kon verdragen:

wil het mij vergeven.  Ik heb niet meer gedaan dan dit:
ik heb verlangd naar je adem, ik heb verlangd naar je geluk.

Jij was mijn adem, jij was mijn geluk.
En alles wat ik niet kan vergeten:  alles wat nooit is gebeurd.

(30.08.02)

|||||