Fuck you (too)

Het stelt mij gerust, dat hier hier is, en daar daar.
Daar is niets poëtisch aan.

Maar het is ook niet poëtisch,
om naast elkaar te staan, ik hier, en zij daar.

Het is ook niet poëtisch, om gisteren niet te vergeten,
en nu al te denken aan morgen, en daar dan ook nog over te piekeren, heel de tijd.

De zon mag dan al schijnen, en de stad mag op haar mooist zijn.
Mijn blik mag op haar vallen, of op de stad die op haar mooist is:

het is helemaal niet poëtisch als ze alles wat ik zie,
niet ziet, en alles wat ik zeg, verkeerd begrijpt.

Ik zie daar geen poëzie in.
Ik zie daar niet de poëzie van in.  Maar het stelt mij gerust.

Het stelt mij gerust dat ze door mij ongedurig wordt.
Of blijft, dat ik dan kwaad word, terwijl ze voor mij uit marcheert.

Dat is heel poëtisch.
Twee mensen die elkaar, met open armen negeren.

(29.08.02)

|||||