Geboortetrauma

(Mensen, niets dan last.  Koppijn, en afschuw.)

Ook ik zat in het hoofd van mijn moeder.  En alle dagen daarna.
Na de schede, en de intrede, van mijn buitelend geweld.

Ik schreide dat ik dronken was.  Zoveel dorst, brullend leven.
Maar nee:  ik versmolt met haar pijn, en de angst, en de lust die alles toedekt.

(Nu zit ik hier, met koppijn.  En ben mezelf tot last.)

(30.08.02)

|||||