Gedicht met grote woorden

Nu ben ik kwaad, omdat ik jou mis.
Wat ik vraag, is zo weinig, en dan dit.

Ik zeg dat je veel betekent:  is dat dan te weinig?
Misschien wil je meer.  Misschien wil je lijden.

En vechten, voor die ene man.  Hem hebben, uitwringen als droom.
En nu lijd je, vecht je.  Voor niets.  Want ik ben niemand

Liefde en lijden doen mij niets.  Als ze nergens toe leiden.
Waarheid, of vrijheid, hebben geen leiding van doen.

Maar liefde dient als uitzendkracht.  En jij, bent:
mijn ankerbaan.  Mijn overschot van gelijk, mijn satelliet.

Je zendt opwindende programma’s door.
De knoppen van genot en pijn, leiden naar bevrijding.

Van de wanhoop, van de achterdocht, van onmacht.
Deze pijn is onbereikbaar, zonder jouw verlof.

(10.09.02)

|||||