Herhaling

Ik slaap rond de macht van geheimen ter zake.
Ik leg mij te luister, aan de inborst van dromen.
Dromen zijn gevaarlijke reuzen, tactvolle ontvoerders,
die mij droppen, steeds weer, in een ontluisterende buurt.

Steeds weer, en steeds weer, in het hart gelost.
Net ontsnapt, aan de blinde muur van doodlopend gevoel.
De angst perst zich mijn benen uit.  Zo blind ben ik,
zo radeloos verlaten van paniek.  Verleden of heden?

Toeval of feit?  Zijn dromen de ruis van mijn hersenschors?
Of belichaamt mijn brein de reden die ik ben?
Wij slapen en herhalen de kernkracht van ons wezen.
Alles loopt verloren in de wandelgang van pijn.

(02.08.02)

|||||