Laatste gedicht

De angst bekruipt mij dagelijks.

Wat als?

Wat als ik blijf zwijgen?

Stel:  er is nog papier.

Stel:  er zijn nog pennen, of potloden, of stiften.

Stel:  mijn walg en afkeer voor linguïstiek en litteratuurtheorie worden bijgezet in de sympathieke kast van al mijn jeugdige onvermogens, gelardeerd met de moed van tirannieke eigenwijsheid en heroïsche opstoten van vermeend of waardig onrecht.

Stel:  zelfs mijn woordenschat wordt aangedikt - vette, nieuwe, schitterende woorden, die ik koester en opblink, als ringen die vreemde verbonden scoren tussen volkeren en alle andere tijden.

Stel:  tussen al die woorden ontwaar ik nog leemtes, die mij persoonlijk opvorderen om hun schreeuwerige leegte te voorzien van een pertinent imago.

Stel:  mijn eerste bundel grijpt naar voorzichtig succes.

Stel:  ik leef nog, en ik wil nog (schrijven), maar het lukt niet meer.

Wat dan?

(03.08.02)

|||||